انحصار در نبوت و امامت با توجه به مطالب سابق معلوم شد كه عصمت امرى انحصارى نيست بلكه آنچه انحصارى است و هيچ كس نمىتواند با تلاش و كوشش هرچند در حد اعلا و صد در صد خالص به دست آورد ، مقام باعظمت نبوت و مرتبهء رفيع امامت است . « . . . اللَّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسالَتَهُ . . . » « 1 » . . . . خدا داناتر است كه مقام رسالت را در كجا قرار دهد . . . پيامبران بنا بر روايات صد و بيست و چهار هزار نفر و امامان پس از پيامبر صلى الله عليه و آله ، فقط دوازده نفر هستند و كاستى و افزايش ندارند ولى مقام عصمت ، مقامى است كه دسترسى به آن براى همه ميسّر است . حضرت فاطمهء مرضيه عليها السلام نبى و امام نبود ولى معصوم بود ، مريم كبرى نبى و امام نبود ولى معصوم بود و به اعتقاد اهل دل و دارندگان مقام بصيرت ، وجود مبارك حضرت زينب كبرى عليها السلام و حضرت قمر بنى هاشم عليه السلام و حضرت على اكبر عليه السلام داراى مقام عصمت بودند با اينكه پيامبر و امام نبودند . بنابراين رسيدن به مصونيت ويژه‌اى كه از آن به عصمت تعبير مىشود براى همه فراهم است و اين هرچند موهبت و نعمت خدايى است ولى اين انسان است كه قدرت و توان دارد زمينهء تجلّى اين موهبت را در دو مرحلهء علمى و عملىاش براى خود آماده سازد تا خداى سبحان كه بخشنده و وهّاب مطلق است برابر با استعداد فراهم شده و زمينهء تحصيل شده ، مقام عصمت را عطا كند .

--> ( 1 ) - انعام ( 6 ) : 124 .